Op donderdag 17 december 2015 vond in Hotel Casa 400 de verjaardagseditie van het Gay Sportcafé plaats. Een grote groep bezoekers vierde onder de bezielende leiding van MayDay de vijfde verjaardag van de netwerkbijeenkomst. Wessel Haaxman stelde voor deze gelegenheid een filmisch overzicht samen.

Een half decennium na de eerste editie in café Prik in de Amsterdamse Spuistraat vond de jubileumuitgave plaats in de vertrouwde omgeving van Hotel Casa 400. Diva Mayday was de gastvrouw van een afwisselend programma.

Thijs Reuten, portefeuillehouder Sport van de Bestuurscommissie Oost, beet het spits af. Reuten zei ‘heel trots te zijn dat het Gay Sportcafé nog steeds bestaat.’ Hij noemde de organisatoren van het jarige sportcafé – Jos Koper (vorig jaar overleden), zijn weduwe Tiny, initiatiefnemer Jip van Leeuwen, Ronald Driessen, Wilfred van Buuren, Frank Stork, Johan ter Hofte, Hans Vugts en Wessel Haaxman – en overhandigde hen als dank voor alle inspanningen die zij zich steeds weer getroosten om deze netwerkborrel te organiseren de ‘bloem van de liefde’. Reuten benadrukte nog eens de missie van het sportcafé: meer clubs in Amsterdam (en daarbuiten) betrekken bij het doel van een veilig sportklimaat. ‘We gaan door!’

Johan Kenkhuis (Vriezenveen, 1980) was de belangrijkste gast van het Gay Sportcafé. Hij was een van de geportretteerden in het inmiddels legendarische boek Gelijkspel van Huub ter Haar. Kenkhuis won medailles in het zwemmen bij de Europese en Wereldkampioenschappen, maar het hoogtepunt van zijn carrière vormden de Olympische Spelen van Athene (2004) met de zilveren medaille op de estafette 4×100 meter vrije slag. Kenkhuis vertelde dat hij drie jaar daarvoor al uit de kast was gekomen, zonder dat het door de pers werd opgemerkt. Pas in 2004 werd er na opmerkingen van Erika Terpstra (toen voorzitter NOC*NSF) over homoseksuele rolmodellen in de Volkskrant over geschreven.

Kenkhuis had weinig issues met zijn coming-out. ‘Ik droeg wel een geheim bij me. Dat kostte teveel energie. Als ik na Sydney (2000, HP) nog iets wilde bereiken, moest ik van dat geheim af.’ Zo simpel was het. Volgens de oud-zwemmer ligt dat voor bij voorbeeld voetballers een stuk moeilijker, doordat zij te maken hebben met supporters, commerciële belangen en meer publieke figuren zijn. ‘De angst voor het publiek begrijp ik goed,’ aldus Kenkhuis.

Kenkhuis constateert dat beleid van de zwembond in het kader van een veilig sportklimaat niet erg zichtbaar is. ‘Ik mis een campagne. Niet alleen de homoseksuele sporters moeten zich laten zien, de andere sporters moeten hen omarmen. Niet alleen homosporters moeten een rolmodel zijn, maar alle sporters. Op het moment dat Inge de Bruijn zegt dat homoseksualiteit geen probleem is, wie ben jij als 10-jarig ventje om dat tegen te spreken.’ Volgens Kenkhuis moeten NOC*NSF en de bonden een belangrijke rol vervullen: ‘Zij moeten de gangmakers zijn en gesprekken voeren met clubs.’ Voor sporters had de NOS-analist de tip om op zoek te gaan naar iemand die ze kunnen vertrouwen. Maar daarnaast moeten ze ook gewoon ‘even door de zure appel heen bijten.’ De meest gehoorde opmerking is ‘had ik het maar eerder gedaan.’

Na een videografisch intermezzo van Wessel Haaxman met beelden van vijf jaar Gay Sportcafé kondigde de voorzitter van de John Blankenstein Foundation (JBF), Karin Blankenstein, aan dat JBF niet langer financieel aan het Gay Sportcafé zal bijdragen. ‘Het Gay Sportcafé is een stap te ver voor de gemiddelde vereniging. Het woord ‘homo’ maakt het moeilijk voor bestuurders om te komen.’ Blankenstein is van mening dat ‘we op de werkvloer, bij de vereniging, moeten beginnen.’ GUTS-voorzitter Diana van den Born stelde dat het Gay Sportcafé ‘meer resultaten moet bereiken’. De Alliantie Gelijkspelen, waarvan zowel JBF als GUTS onderdeel van uitmaken, probeert bij sportverenigingen binnen te komen. Van den Born acht het Gay Sportcafé in dat proces ook nodig, maar ‘sportverenigingen moeten er zeker ook het belang van inzien.’

Zanger Theo van ’t Hert zorgde voor een geweldige nostalgische muzikale omlijsting van deze drukbezochte feesteditie van het Gay Sportcafé, waarop nog lang onder het genot van drank en heerlijke hapjes werd genetwerkt.

Het Gay Sportcafé Amsterdam wil bruggen bouwen tussen sporters, bestuurders, beleidsmakers en andere professionals ongeacht seksuele voorkeur, met het doel een veilig en plezierig sportklimaat voor homoseksuele, lesbische, biseksuele en transgender sporters te scheppen.

Het Gay Sportcafé wordt (financieel) ondersteund door de Gemeente Amsterdam, Hotel Casa 400, Mr. B, John Blankenstein Foundation en Gay Union Through Sports

Hans Perrée

Deel...Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Print this pageShare on LinkedInEmail this to someone