Op 2 mei 2014 was het Gay Sportcafé te gast bij zwemvereniging Upstream in het Marnixbad aan de rand van de Amsterdamse Jordaan. De netwerkbijeenkomst voor sporters, bestuurders en gemeenteambtenaren werd ditmaal georga-niseerd door Mark Leijte en Thijs van Bemmel, vrijwilligers bij GUTS. Sprekers waren onder meer voorzitter Bauke Ylstra van Upstream, levenscoach Nico Willemsen en Koen van Leeuwen, die op verzoek van de Jonge Demo-craten een voetbaltoernooi voor minderheden organiseert. Hij doet dat als lid van de Amsterdamse voetbalclub FC Ankaraspor. Van Leeuwen hoopt dat dit toernooi zal afrekenen met de scheldwoorden ‘homo’ en ‘mietje’.

Ylstra benadrukte dat Upstream een club is die open is voor iedereen, gay en straight. “Straights vinden het eng zich bij ons om te kleden,” zo omschreef hij de minderheidspositie van de hetero-leden. Zoals bij veel lhbt-clubs bestaat de meerderheid van de leden uit mannen tussen de 35 en 55. Op een ledental van ongeveer 150 telt Upstream slechts 16 vrouwen.

Upstream streeft naar hoge kwaliteit. De club is lid van de KNZB, de triathlonbond NTB en de EGLSF en neemt deel aan tal van internationale competities. “Onze kracht is onze identiteit; die komt voort uit ons enthousiasme. Wij proberen sociale en competitieve aspecten te combineren.” Illustraties daarvan zijn de benefietavond die de club organiseert ter financiering van een boot op de Gay Pride en het tweejaarlijks Valentine Tournament van de vereniging. Een Zweedse deelnemer van de laatste editie van dit toernooi verwoordt zijn motivatie om mee te doen aan een lhbt-evenement: “Het is zo fijn om voor één keer een meerderheid te vormen.”

Een belangrijk onderdeel bij Upstream is het synchroonzwemmen. Ylstra ziet daar een aantal stevige gender issues: “Als man kun je niet deelnemen aan reguliere wedstrijden.” Het steekt de zwempreses dat er nog steeds twee grote internationale toernooien voor lhbt’ers zijn. Hij onderschrijft het streven naar ‘one global lgbt event’.

nico_willemsenNico Willemsen noemt zich ‘life coach’: “Ik help anderen in hun persoonlijke ontwikkeling.” Nadat Willemsen afgelopen winter in contact kwam met de John Blankenstein Foundation, geeft hij workshops bij ADO Den Haag. “We willen bij ADO Den Haag een slag maken met de homoacceptatie. We moeten homoseksualiteit bespreekbaar maken en willen handvatten aanreiken.”

Willemsen ziet drie redenen voor de noodzaak van de workshop: ‘homo’ wordt nog altijd veelvuldig als scheldwoord gebruikt, bestuurders denken vaak dat er al voldoende tolerantie is en er bestaat nog een natuurlijke angst van homo’s als minderheid. Wat Willemsen met de workshop wil bereiken is een veilig gevoel voor iedereen zodat er beter gepresteerd kan worden.

Toch blijft zijn betoog steken in algemeenheden (‘Je voelt dat er veel angst zit bij begeleiders.’) en lijkt de ambitie niet al te hoog (‘Homoacceptatie op de agenda krijgen is een mooie eerste stap’). Wat Willemsen zijn gehoor bij ADO Den Haag probeert mee te geven is dat homoacceptatie onderdeel is van de normen en de waarden: hoe ga je met elkaar om? Een van de belangstellenden bij het Gay Sportcafé wilde het wat krachtiger aanpakken: “Je moet trainers gewoon laten zeggen dat ze ‘homo’ niet meer willen horen.”

 

Deel...Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Print this pageShare on LinkedInEmail this to someone